ورود / عضویت



بایگانی‌های باب پنجم در عشق و جوانی - ادبستان شعر پارسی

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 21

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 21   جوانی پاکباز پاک رو بود که با پاکیزه رویی در گرو بود چنین خواندم که در دریای اعظم به گردابی درافتادند با هم چو ملاح آمدش تا دست گیرد مبادا کاندران حالت بمیرد همی گفت از میان موج و تشویر : مرا بگذار و دست یار … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 20

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 20   قاضی همدان را حکایت کنند که با نعلبند پسری سرخوش بود و نعل دلش در آتش. روزگاری در طلبش متلهّف بود و پویان و مترصّد و جویان و بر حسب واقعه گویان : درچشم من آمد آن سهی سرو بلند بربود دلم ز دست و در … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 19

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 19   یکی را از ملوک عرب ، حدیث مجنون لیلی و شورش حال او بگفتند که با کمال فضل و بلاغت سر در بیابان نهاده است و زمام عقل از دست داده . بفرمودش تا حاضر آوردند و ملامت کردن گرفت که : در شرف نفس انسان … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 18

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 18   خرقه پوشی در کاروان حجاز همراه ما بود. یکی از امرای عرب مرو را صد دینار بخشیده تا قربان کند. دزدان خفاجه ناگاه بر کاروان زدند و پاک ببردند. بازرگانان گریه و زاری کردن گرفتند و فریاد بی فایده خواندن. گر تضرع کنی و گر فریاد … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 17

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 17   سالی محمد خوارزمشاه رحمة الله علیه با ختا برای مصلحتی صلح اختیار کرد به جامع کاشغر در آمدم، پسری دیدم نحوی به غایت اعتدال و نهایت جمال چنان که در امثال او گویند : معلمت همه شوخی و دلبری آموخت جفا و ناز و عتاب و … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 16

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 16   یاد دارم که در ایام جوانی گذر داشتم به کویی و نظر با رویی در تموزی که حرورش دهان بخوشانیدی و سمومش مغز استخوان بجوشانیدی. از ضعف بشریت تاب آفتاب هجیر نیاوردم و التجا به سایه ی دیواری کردم ، مترقب که کسی حَرّ تموز از من … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 15

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 15   یکی را زنی صاحب جمال جوان درگذشت و مادر زن فرتوت به علت کابین در خانه متمکن بماند و مرد از محاورت او به جان رنجیدی و از مجاورت او چاره ندیدی تا گروهی آشنایان به پرسیدن آمدندش . یکی گفتا : چگونه ای در مفارقت … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 14

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 14   رفیقی داشتم که سالها با هم سفر کرده بودیم و نمک خورده بی کران حقوق صحبت ثابت شده. آخر به سبب نفعی اندک آزار خاطر من روا داشت و دوستی سپری شد و با این همه از هر دو طرف دلبستگی بود که شنیدم روزی دو … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 13

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 13   طوطیی با زاغ در قفس کردند و از قبح مشاهده ی او مجاهده می برد و می گفت : این چه طلعت مکروه است و هیأت ممقوت و منظر ملعون و شمایل ناموزون ! یا غُراب البَین (1) ، یا لیت بَینی و بَیْنَکَ بُعدَ المشرقین … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 12

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 12   یکی را از علما پرسیدند که : یکی با ماهرویی است در خلوت نشسته و درها بسته و رقیبان خفته و نفس طالب و شهوت . غالب چنان که عرب گوید : التّمرُ یانعٌ وَ الناطورُ غیرُ مانع (1) . هیچ باشد که به قوت پرهیزگاری … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 11

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 11   یکی را پرسیدند از مستعربان بغداد : ما تَقولُ فی المُرْدِ ؟ گفت : لا خَیرَ فیهِمْ مادامَ اَحَدُهُمْ لطیفاً یَتَخاشَنُ فاذا خَشُنَ یَتَلاطَفُ . یعنی چندان که خوب و لطیف و نازک اندام است درشتی کند و سختی . چون سخت و درشت شد چنان … ادامه

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 10

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 10   در عنفوان جوانی چنان که افتد و دانی با شاهدی سری و سرّی داشتم به ‏حکم آنکه حلقی داشت طیِّبُ الاَدا وَ خَلقی کالبدرِ اذا بَدا .(1) ‎ ‎‏آنکه نبات عارضش آب حیات می خورد ‏در شکرش نگه کند هر که نبات می خورد اتفاقا به … ادامه