گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 9
سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی حکایت 9 دانشمندی را دیدم به کسی مبتلا شده و رازش برملا افتاده ؛ جور فراوان بردی و تحمل بی کران کردی. باری به لطافتش گفتم : دانم که تو را در مودت این منظور علتی و بنای محبت بر زلّتی نیست ، با وجود چنین معنی ، … ادامه



