ورود / عضویت



گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 2 - ادبستان شعر پارسی % %

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 2

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی

حکایت 2

 

گويند خواجه ای را بنده ای نادرالحسن بود و با وی سبيل مودت و ديانت نظری داشت . با يکی از دوستان گفت : دريغ اين بنده با حسن و شمايلی که دارد اگر زبان درازی و بی ادبی نکردی. گفت : ای برادر چو اقرار دوستی کردی ، توقع خدمت مدار که چون عاشق و معشوقی در ميان آمد مالک و مملوک برخاست .

خواجه با بنده ی پرى رخسار

چون درآمد به بازى و خنده

نه عجب كو چو خواجه حكم كند

وين كشد بار ناز چون بنده

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤