ورود / عضویت



گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 6 - ادبستان شعر پارسی % %

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 6

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی

حکایت 6

 

شبی یاد دارم که یاری عزیز از در درآمد ، چنان بیخود از جای برجستم که چراغم به آستین کشته شد .

سَرى طَیفُ من یَجلُو بِطَلعتهِ الدُّجى (1)

شگفت آمد از بختم که این دولت از کجا

بنشست و عتاب آغاز کرد که مرا در حال بدیدی ، چراغ بکشتی به چه معنی؟ گفتم : به دو معنی : یکی آنکه گمان بردم که آفتاب برآمد و دیگر آنکه این بیتم به خاطر بود :

چون گرانی به پیش شمع آید

خیزش اندر میان جمع بکش

ور شکرخنده ای است شیرین لب

آستینش بگیر و شمع بکش


واژگان دشوار : 1-ترجمه : یاد کسی به خاطرم آمد که زیبایی رویش ، تاریکی شب را می شکافد .

1 دیدگاه دربارهٔ «گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 6;

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤