ورود / عضویت



گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 8 - ادبستان شعر پارسی % %

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 8

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی

حکایت 8

 

یاد دارم در ایّام پیشین که من و دوستی ، چون دو بادام مغز در پوستی صحبت داشتیم. ناگاه اتفاق مَغیب افتاد. پس از مدتی که باز آمد عتاب آغاز کرد که : در این مدت قاصدی نفرستادی.گفتم: دریغ آمدم که دیده ی قاصد به جمال تو روشن گردد و من محروم.

یار دیرینه مرا گو ، به زبان توبه مده

که مرا توبه به شمشیر نخواهد بودن

رشکم آید که کسی سیر نگه در تو کند

باز گویم : نه ، که کس سیر نخواهد بودن

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤