ای روی تو را پیشه جهان‌آرایی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1741

ای روی تو را پیشه جهان‌آرایی

وی زلف تو را قاعده عنبر سایی

دانی که نداری به جهان گنجایی

در غیب بچسبیدی و بیرون نایی

نوشته‌های مرتبط

کامل صفتی راه فنا می‌پیمود

ادامه نوشته »

بیگاه شد و ز بیگهی من شادم

ادامه نوشته »

ذات تو ز عیب ها جدا دانستم

ادامه نوشته »

من بینم آن را که خود نمی‌بینم من

ادامه نوشته »

بر کار گذشته بین که حسرت نخوری

ادامه نوشته »

مگذار که وسوسه زبونت گیرد

ادامه نوشته »