ای ساقی از آن باده که اول دادی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1742

ای ساقی از آن باده که اول دادی

رطلی دو درانداز و بیفزا شادی

یا چاشنیئی از آن نبایست نمود

یا مست و خراب کن چو سر بگشادی

نوشته‌های مرتبط

گویی که مگر به باغ رز رشته امی

ادامه نوشته »

چون خمر تو در ساغر ما درریزند

ادامه نوشته »

ای نرگس بی‌چشم و دهن حیرانی

ادامه نوشته »

می‌گوید عشق هر که جان پیش کشد

ادامه نوشته »

ای خواجه گنه مکن که بدنام شوی

ادامه نوشته »

هر چند به حلم یار ما جورکش است

ادامه نوشته »