گویی که مگر به باغ رز رشته امی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1944

گویی که مگر به باغ رز رشته امی

یا بر رخ خویش زعفران کشته امی

آن وعده که کرده ای رها می نکند

ور نی خود را به رایگان کشته امی

نوشته‌های مرتبط

عشاق به یک دم دو جهان دربازند

ادامه نوشته »

ای آنکه دلت باید بر وی مگذر

ادامه نوشته »

دوری ز برادر منافق بهتر

ادامه نوشته »

یک دم غم جان دار غم نان تا کی

ادامه نوشته »

آن شب که تو را به خواب بینم پیداست

ادامه نوشته »

در خواب مهی دوش روانم دیده است

ادامه نوشته »