من بینم آن را که خود نمی‌بینم من

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1514

من بینم آن را که خود نمی‌بینم من

وز قند لبش نبات می‌چینم من

هر چند چو سین میان یاسینم من

یاسین نهلد دمی که بنشینم من

نوشته‌های مرتبط

از چشم تو سحر مطلق آموخته‌ام

ادامه نوشته »

در خواب مهی دوش روانم دیده است

ادامه نوشته »

هر روز یکی شور بر این جمع زنی

ادامه نوشته »

دلتنگ مشو که دلگشایی آمد

ادامه نوشته »

ماییم و دمی کوته و سودای دراز

ادامه نوشته »

بی‌بحر صفا گوهر ما سنگ آمد

ادامه نوشته »