کامل صفتی راه فنا می‌پیمود

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 779

کامل صفتی راه فنا می‌پیمود

چون باد گذر کرد ز دریای وجود

یک موی ز هست او بر او باقی بود

آن موی به چشم فقر زنار نمود

نوشته‌های مرتبط

مست است خبر از تو و یا خود خبری

ادامه نوشته »

عشق تو در اطراف گیایی میتاخت

ادامه نوشته »

یک چند به تقلید گزیدم خود را

ادامه نوشته »

سر رشته ی شادیست خیال خوش تو

ادامه نوشته »

آنان که محققان این درگاهند

ادامه نوشته »

در مطبخ عشق جز نکو را نکشند

ادامه نوشته »