ای دیده تو از گریه زبون می‌نشوی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1740

ای دیده تو از گریه زبون می‌نشوی

ای دل تو از این واقعه خون می‌نشوی

ای جان چو به لب رسیدی از قالب من

آخر به چه خوشدلی برون می‌نشوی

نوشته‌های مرتبط

روزی که مرا به نزد تو دورانست

ادامه نوشته »

ای دل تا ریش و خسته می دارندت

ادامه نوشته »

سوز دل عاشقان شررها دارد

ادامه نوشته »

روز شادیست غم چرا باید خورد

ادامه نوشته »

باران به سر گرم دلی بر میریخت

ادامه نوشته »

من بیدلم ای نگار و تو دلداری

ادامه نوشته »