بیگاه شد و ز بیگهی من شادم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1188

بیگاه شد و ز بیگهی من شادم

امشب قنق است یار ز فرخ‌زادم

روز و شب دیگر است در عشق مرا

من زین شب و زین روز برون افتادم

نوشته‌های مرتبط

لا الفجر بقینة و لا شرب مدام

ادامه نوشته »

تا روی تو دیدم از جهان سیر شدم

ادامه نوشته »

ما جان لطیفیم و نظر در ناییم

ادامه نوشته »

بار دگر این خسته جگر بازآمد

ادامه نوشته »

این عرصه که عرض آن ندارد طولی

ادامه نوشته »

این غمزه که میرنی ز نوری دگر است

ادامه نوشته »