ورود / عضویت



جزای نیک و بد خلق با خدای انداز همراه با معنی و تفسیر

جزای نیک و بد خلق با خدای انداز — (همراه با معنی و تفسیر)

جزای نیک و بد خلق با خدای انداز



سعدی-قطعه شماره 151

 

جزای نیک و بد خلق با خدای انداز

که دست ظلم نماند چنین که هست دراز

تو راستی کن و با گردش زمانه بساز

که مکر هم به خداوند مکر گردد باز

 

معنی بیت‌های شعر

جزای نیک و بد خلق با خدای انداز / که دست ظلم نماند چنین که هست دراز

پاداش نیکی و بدی مردم را به خدا واگذار؛ زیرا دست ستمگر همیشه به این اندازه دراز و گستاخ باقی نمی‌ماند.

تو راستی کن و با گردش زمانه بساز / که مکر هم به خداوند مکر گردد باز

تو راست‌کردار باش و با دگرگونی‌های روزگار کنار بیا؛ زیرا نیرنگ انسان سرانجام به خود او بازمی‌گردد.

تفسیر کلی

سعدی در این قطعه انسان را به واگذاری داوری نهایی کردارهای نیک و بد به خداوند دعوت می‌کند و یادآور می‌شود که ظلم و ستم پایدار نخواهد ماند. او بر راست‌کرداری و شکیبایی در برابر دگرگونی‌های روزگار تأکید دارد. از دید شاعر، حیله و نیرنگ سرانجام به زیان فریبکار بازمی‌گردد و دام آن گریبان خود او را می‌گیرد. بنابراین پیام اصلی شعر، اعتماد به عدالت الهی، پایداری در راه راستی و پرهیز از انتقام‌جویی و مکرورزی است.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤