آن که در حضرت بی چون تو قربی دارد

سعدی-قطعه شماره 103
آن که در حضرت بی چون تو قربی دارد
گر جهانی به هم آید به بعیدش نکنند
وآن که در نامه ی او خامه ی بدبختی توست
گر همه خلق بکوشند سعیدش نکنند
معنی بیتهای شعر
آن که در حضرت بی چون تو قربی دارد / گر جهانی به هم آید به بعیدش نکنند
کسی که نزد تو، ای خدای بیهمتا، مقام قرب و نزدیکی دارد، اگر تمام جهان نیز گرد هم آیند، نمیتوانند او را از درگاهت دور کنند.
وآن که در نامه ی او خامه ی بدبختی توست / گر همه خلق بکوشند سعیدش نکنند
اما کسی که در نامهٔ اعمالش قلم بدبختی و شقاوت نوشته شده است، اگر همهٔ مردم بکوشند، نمیتوانند او را سعادتمند و نیکبخت کنند.
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی شعر این است که سعادت و شقاوت انسان در نهایت به اراده و تقدیر الهی وابسته است؛ کسی که به درگاه خداوند قرب و منزلتی یافته باشد، حتی اجتماع همه جهان نیز نمیتواند او را از این مقام دور کند، و آنکس که بدبختی در سرنوشتش رقم خورده باشد، کوشش همه مردم نیز نمیتواند او را سعادتمند سازد.



