خوب را گو پلاس در بر کن

سعدی-قطعه شماره 32
خوب را گو پلاس در بر کن
که همان لعبت نگارین است
زشت را گو هزار حله بپوش
که همان مردهشوی پارین است
مقدمه و فضای کلی
این قطعه با زبانی طنزآمیز و ایجاز دلنشین، بر ماندگاری زیباییِ ذاتی و بیاثری آرایش ظاهری تأکید میکند. سعدی در تقابل «خوب» و «زشت» نشان میدهد که جامه و زیور نمیتواند حقیقت و سرشت آدمی را دگرگون سازد. فضای شعر پندآموز، صریح و آمیخته با نگاهی واقعگرایانه به داوریهای انسانی است.
معنی بیتهای شعر
خوب را گو پلاس در بر کن / که همان لعبت نگارین است
به زیبارو بگو حتی اگر جامهای ژنده و پلاس بپوشد، باز هم همان محبوب زیبا و دلربا است.
زشت را گو هزار حله بپوش / که همان مردهشوی پارین است
به زشترو بگو اگر هزار جامهٔ زیبا و گرانبها هم بپوشد، باز همان زشتِ بیارزش و ناخوشایند است.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



