نه نیکان را بد افتاده ست هرگز

سعدی-قطعه شماره 203
نه نیکان را بد افتاده ست هرگز
نه بدکردار را فرجام نیکو
بدان رفتند و نیکان هم نماندند
چه مانَد ؟ نام زشت و نام نیکو
مقدمه و فضای کلی
این قطعه سعدی با نگاهی حکمتآمیز، فرجام کردار نیک و بد انسانها را بررسی میکند. شاعر بر ناپایداری زندگی و ماندگاری نام آدمی پس از مرگ تأکید دارد. فضای شعر پندآموز است و مخاطب را به نیکوکاری و پرهیز از بدنامی فرامیخواند.
معنی بیتهای شعر
نه نیکان را بد افتاده ست هرگز / نه بدکردار را فرجام نیکو
هرگز برای نیکوکاران بدی و بدنامی پیش نمیآید و سرانجام بدکاران نیز نیک و خوش نخواهد بود.
بدان رفتند و نیکان هم نماندند / چه مانَد ؟ نام زشت و نام نیکو
بدکاران از دنیا رفتند و نیکان نیز باقی نماندند؛ آنچه از انسان میماند، نام نیک یا نام بد اوست.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



