ورود / عضویت



خوشا سپیده‌دمی باشد آنکه بینم باز همراه با معنی و تفسیر

خوشا سپیده‌دمی باشد آنکه بینم باز — (همراه با معنی و تفسیر)

خوشا سپیده‌دمی باشد آنکه بینم باز



سعدی-سایر اشعار

شماره 21

 

خوشا سپیده‌دمی باشد آنکه بینم باز

رسیده بر سر الله اکبر شیراز

بدیده بار دگر آن بهشتِ روی زمین

که بار ایمنی آرد نه جور قحط و نیاز

نه لایق ظلمات است بالله این اقلیم

که تختگاه سلیمان بُده ست و حضرت راز

هزار پیر و ولی بیش باشد اندر وی

که کعبه بر سر ایشان همی کند پرواز

به ذکر و فکر و عبادت به روح شیخ کبیر

به حق روزبهان و به حق پنج نماز

که گوش دار تو این شهر نیکمردان را

ز دست ظالم بد دین و کافر غماز

به حق کعبه و آن کس که کرد کعبه بنا

که دار مردم شیراز در تجمل و ناز

هر آن کسی که کند قصد قبةالاسلام

بریده باد سرش همچو زر و نقره به گاز

که سعدی از حق شیراز روز و شب می‌گفت

که شهرها همه بازند و شهر ما شهباز

 

معنی بیت‌های شعر

خوشا سپیده‌دمی باشد آنکه بینم باز / رسیده بر سر الله اکبر شیراز

خوشا آن سپیده‌دمی که دوباره شیراز را ببینم و به آنجا، در کنار ندای الله‌اکبر، برسم.

بدیده بار دگر آن بهشتِ روی زمین / که بار ایمنی آرد نه جور قحط و نیاز

دوباره آن بهشت زمینی را ببینم؛ شهری که امنیت و آسایش می‌آورد، نه رنج قحطی و نیازمندی.

نه لایق ظلمات است بالله این اقلیم / که تختگاه سلیمان بُده ست و حضرت راز

به خدا سوگند، این سرزمین سزاوار تاریکی و تباهی نیست؛ زیرا زمانی تختگاه سلیمان و جایگاه راز و بزرگی بوده است.

هزار پیر و ولی بیش باشد اندر وی / که کعبه بر سر ایشان همی کند پرواز

در این شهر بیش از هزار پیر و ولیِ خدا زندگی می‌کنند؛ چنان بزرگ‌مرتبه‌اند که کعبه بر فراز آنان به پرواز درمی‌آید.

به ذکر و فکر و عبادت به روح شیخ کبیر / به حق روزبهان و به حق پنج نماز

به حرمت ذکر و اندیشه و عبادت، و به روح شیخ بزرگ و حق روزبهان و حرمت پنج نماز سوگند.

که گوش دار تو این شهر نیکمردان را / ز دست ظالم بد دین و کافر غماز

از تو می‌خواهم این شهر نیکمردان را از دست ستمگر بددین و سخن‌چین و کافر حفظ کنی.

به حق کعبه و آن کس که کرد کعبه بنا / که دار مردم شیراز در تجمل و ناز

به حرمت کعبه و به حرمت آن‌کس که کعبه را بنا کرد، مردم شیراز را در آسایش، شکوه و نعمت نگاه دار.

هر آن کسی که کند قصد قبةالاسلام / بریده باد سرش همچو زر و نقره به گاز

هر کس قصد آسیب رساندن به این شهر اسلامی را داشته باشد، سرش بریده باد؛ همان‌گونه که زر و نقره را با ابزار برش می‌برند.

که سعدی از حق شیراز روز و شب می‌گفت / که شهرها همه بازند و شهر ما شهباز

سعدی شب و روز درباره برتری و حق شیراز سخن می‌گفت و باور داشت که همه شهرها بازند، اما شهر ما مانند شهباز، برترین و بلندپروازتر از همه است.

تفسیر کلی

این شعر بیانگر دلبستگی عمیق سعدی به شیراز و شوق بازگشت به زادگاه خویش است. شاعر شیراز را سرزمینی بهشتی، امن و برخوردار از برکت می‌داند و آن را شایسته روشنایی و دور از ظلمت و تنگ‌دستی معرفی می‌کند. اشاره به تختگاه سلیمان و حضور پیران و اولیای بسیار، جایگاه معنوی و تاریخی این شهر را برجسته می‌سازد. در مجموع، شعر ترکیبی از حسرت دوری، امید دیدار دوباره و ستایش شکوه طبیعی و روحانی شیراز است.

‫«این نوشته با کمک هوش مصنوعی ثبت شده و پس از ویرایش نهایی اعضای تحریریه ی سایت، تایید شده است‫.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤