ورود / عضویت



شبها گذرد که دیده نتوانم بست همراه با معنی و تفسیر

شبها گذرد که دیده نتوانم بست — (همراه با معنی و تفسیر)

شبها گذرد که دیده نتوانم بست



سعدی-رباعی شماره 9

 

شبها گذرد که دیده نتوانم بست

مردم همه از خواب و من از فکر تو مست

باشد که به دست خویش خونم ریزی

تا جان بدهم دامن مقصود به دست

 

معنی بیت‌های شعر

شبها گذرد که دیده نتوانم بست / مردم همه از خواب و من از فکر تو مست

شب‌ها می‌گذرد، اما من از شدت اندیشهٔ تو نمی‌توانم چشم بر هم بگذارم؛ همهٔ مردم خواب‌اند و من از فکر تو سرمست و بی‌خوابم.

باشد که به دست خویش خونم ریزی / تا جان بدهم دامن مقصود به دست

امیدوارم خودت مرا به دست خویش به کام مرگ برسانی، تا جان بدهم و به وصال و مقصود خود دست یابم.

تفسیر کلی

شاعر از شب‌های طولانی و بی‌خوابی خود سخن می‌گوید؛ در حالی که دیگران در خواب‌اند، او از اندیشه و عشق یار سرمست و بی‌قرار است. شدت دلباختگی چنان است که حتی رنج و کشته‌شدن به دست معشوق را نیز با جان و دل می‌پذیرد. او امیدوار است این فداشدن، سرانجام او را به مقصود و وصال محبوب برساند. در این رباعی، عشق آمیزه‌ای از بی‌خوابی، شوریدگی، رنج‌پذیری و امید به رسیدن است.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤