سعدی-رباعی شماره 30
گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست
یا مغز برآیدم چو بادام از پوست
غیرت نگذاردم که نالم به کسی
تا خلق ندانند که منظور من اوست
گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط