گر دولت و بخت باشد و روزبهی

سعدی-رباعی شماره 199
گر دولت و بخت باشد و روزبهی
در پای تو سر ببازم ای سرو سهی
سهل است که من در قدمت خاک شوم
ترسم که تو پای بر سر من ننهی
معنی بیتهای شعر
گر دولت و بخت باشد و روزبهی / در پای تو سر ببازم ای سرو سهی
اگر دولت، اقبال و نیکبختی یار باشد، ای یار بلندبالا، جانم را فدای تو میکنم.
سهل است که من در قدمت خاک شوم / ترسم که تو پای بر سر من ننهی
برای من آسان است که در پیش پای تو خاک شوم؛ بیم من این است که تو حتی قدم بر سر من نگذاری.
تفسیر کلی
شاعر در این رباعی نهایت ارادت و فروتنی خود را در برابر معشوق بیان میکند و آمادگی دارد جان و هستی خویش را فدای او سازد. او حتی خاک شدن در زیر پای محبوب را افتخاری آسان و پذیرفتنی میداند. بااینحال، نگرانی اصلیاش این است که معشوق همین خاک ناچیز را نیز شایسته پای نهادن نداند. این بیان، شدت عشق، تواضع عاشق و بیم او از بیمهری محبوب را بهخوبی نشان میدهد.



