روزی دو سه شد که بنده ننواختهای

سعدی-رباعی شماره 178
روزی دو سه شد که بنده ننواختهای
اندیشه به ذکر وی نپرداختهای
زان میترسم که دشمنان اندیشند
کز چشم عنایتم بینداختهای
معنی بیتهای شعر
روزی دو سه شد که بنده ننواختهای / اندیشه به ذکر وی نپرداختهای
دو سه روز است که به بنده لطف و محبت نکردهای و به یاد او نیندیشیدهای.
زان میترسم که دشمنان اندیشند / کز چشم عنایتم بینداختهای
از این میترسم که دشمنان گمان کنند مرا از نظر لطف و عنایت خود انداختهای.
تفسیر کلی
شاعر از بیمهری و کمتوجهی معشوق یا بزرگمردی که به او وابسته است، با لحنی گلهآمیز سخن میگوید. او میگوید چند روزی است مورد نوازش و لطف قرار نگرفته و حتی یادی از او نشده است. این بیتوجهی چنان او را نگران کرده که بیم دارد دیگران گمان کنند از نظر لطف و عنایت محبوب افتاده است. در پسِ این شکایت، دلبستگی شدید شاعر و نیاز او به محبت و تأیید معشوق آشکار میشود.



