ورود / عضویت



روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای همراه با معنی و تفسیر

روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای — (همراه با معنی و تفسیر)

روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای



سعدی-رباعی شماره 178

 

روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای

اندیشه به ذکر وی نپرداخته‌ای

زان می‌ترسم که دشمنان اندیشند

کز چشم عنایتم بینداخته‌ای

 

 

معنی بیت‌های شعر

روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای / اندیشه به ذکر وی نپرداخته‌ای

دو سه روز است که به بنده لطف و محبت نکرده‌ای و به یاد او نیندیشیده‌ای.

زان می‌ترسم که دشمنان اندیشند / کز چشم عنایتم بینداخته‌ای

از این می‌ترسم که دشمنان گمان کنند مرا از نظر لطف و عنایت خود انداخته‌ای.

تفسیر کلی

شاعر از بی‌مهری و کم‌توجهی معشوق یا بزرگ‌مردی که به او وابسته است، با لحنی گله‌آمیز سخن می‌گوید. او می‌گوید چند روزی است مورد نوازش و لطف قرار نگرفته و حتی یادی از او نشده است. این بی‌توجهی چنان او را نگران کرده که بیم دارد دیگران گمان کنند از نظر لطف و عنایت محبوب افتاده است. در پسِ این شکایت، دلبستگی شدید شاعر و نیاز او به محبت و تأیید معشوق آشکار می‌شود.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤