ای بیرخ تو چو لالهزارم دیده

سعدی-رباعی شماره 172
ای بیرخ تو چو لالهزارم دیده
گرینده چو ابر نوبهارم دیده
روزی بینی در آرزوی رخ تو
چون اشک چکیده در کنارم دیده
معنی بیتهای شعر
ای بیرخ تو چو لالهزارم دیده / گرینده چو ابر نوبهارم دیده
ای که بیتو چشمانم مانند لالهزار است، مرا گریان و اشکبار همچون ابر بهاری دیدهای.
روزی بینی در آرزوی رخ تو / چون اشک چکیده در کنارم دیده
روزی مرا در آرزوی دیدار رویت خواهی دید؛ همچون اشکی که بر کنارم فروچکیده است.
تفسیر کلی
شاعر در این رباعی، بیتابی و دلتنگی خود را از دوری معشوق بیان میکند و چهره او را سرچشمه زیبایی و طراوت میداند. چشم شاعر در فراق یار همچون ابر بهاری پیوسته گریان است و سراسر وجودش در آرزوی دیدار او میسوزد. او امیدوار است معشوق روزی شدت این اشتیاق و رنج عاشقانه را دریابد. تصویر اشکِ چکیده در کنار، اوج تنهایی، فروتنی و ناتوانی عاشق را در برابر محبوب نشان میدهد.



