گر آمدنم به خود بدی نامدمی

خیام-رباعی شماره 174

گر آمدنم به خود بدی نامدمی

ور نیز شدن به من بدی کی شدمی

به زان نبدی که اندر این دیر خراب

نه آمدمی نه شدمی نه بدمی

نوشته‌های مرتبط

آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی

ادامه نوشته »

ای دل چو زمانه می‌کند غمناکت

ادامه نوشته »

هر ذره که در خاک زمینی بوده ست

ادامه نوشته »

بر شاخ امید اگر بری یافتمی

ادامه نوشته »

ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست

ادامه نوشته »

ماییم و می و مطرب و این کُنج خراب

ادامه نوشته »