گر باده خوری تو با خردمندان خور

خیام-رباعی شماره 109

گر باده خوری تو با خردمندان خور

یا با صنمی لاله رخی خندان خور

بسیار مخور و رد مکن فاش مساز

اندک خور و گه گاه خور و پنهان خور

نوشته‌های مرتبط

یک چند به کودکی به استاد شدیم

ادامه نوشته »

این عقل که در رهِ سعادت پوید

ادامه نوشته »

تا چند زنم به روی دریاها خشت

ادامه نوشته »

تا چند حدیث پنج و چار ای ساقی

ادامه نوشته »

گر دست دهد ز مغز گندم نانی

ادامه نوشته »

چون چرخ به کام یک خردمند نگشت

ادامه نوشته »