ای دل غم این جهان فرسوده مخور

خیام-رباعی شماره 102

ای دل غم این جهان فرسوده مخور

بیهوده نه ای غمان بیهوده مخور

چون بوده گذشت و نیست نابوده پدید

خوش باش غم بوده و نابوده مخور

نوشته‌های مرتبط

از جمله ی رفتگان این راه دراز

ادامه نوشته »

در کارگه کوزه گری رفتم دوش

ادامه نوشته »

از رنج کشیدن آدمی حر گردد

ادامه نوشته »

یک جرعه می کهن ز ملکی نو به

ادامه نوشته »

من می نه ز بهر تنگدستی نخورم

ادامه نوشته »

می لعل مذاب است و صراحی کان است

ادامه نوشته »