درد و زخم ار زلف تو در چنگ آید

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 664

درد و زخم ار زلف تو در چنگ آید

از حال بهشتیان مرا ننگ آید

گویی که به صحرای بهشتم ببرند

صحرای بهشت بر دلم تنگ آید

نوشته‌های مرتبط

تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

ادامه نوشته »

با توست مراد از چه روی هر سو تو

ادامه نوشته »

دی بود چنان دولت روزافروزی

ادامه نوشته »

گفتم که ز خردی دل من نیست پدید

ادامه نوشته »

عشقی به کمال و دلربایی به جمال

ادامه نوشته »

آن کس که ببست خواب ما را بستم

ادامه نوشته »