عشقی به کمال و دلربایی به جمال

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1099

عشقی به کمال و دلربایی به جمال

دل بر سخن و زبان ز گفتن شده لال

زین نادره تر کجا بود هرگز حال

من تشنه و پیش من روان آب زلال

نوشته‌های مرتبط

آن کو طمع وفا برد بر شکران

ادامه نوشته »

پالوده شوید در طلب پالودن

ادامه نوشته »

من بنده‌ی مستی که بود دست زنان

ادامه نوشته »

ناخوانده به هر جا که روی غم باشی

ادامه نوشته »

طاوس نه‌ای که بر جمالت نگرند

ادامه نوشته »

هرگز به مزاج خود یکی دم نزنی

ادامه نوشته »