آن کو طمع وفا برد بر شکران

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1384

آن کو طمع وفا برد بر شکران

بر خویش بزد عیب و نزد بر شکران

ور بر شکران نهاد انگشت به عیب

در هجر بسی دست گزد بر شکران

نوشته‌های مرتبط

ای در دل من نشسته شد وقت نشست

ادامه نوشته »

تا کی ز زمانه رنگ و بو را بینم

ادامه نوشته »

گفتم که کدامست طریق هستی

ادامه نوشته »

هر جان عزیز کو شناسای رهست

ادامه نوشته »

کشتی چو به دریای روان میگذرد

ادامه نوشته »

آن کس که نساخت با لقای یاران

ادامه نوشته »