تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 615

تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

هر کان دارد مونت آن بکشد

هرجان که چو کارد با تو در بند زر است

گر تیغ زنی از بن دندان بکشد

نوشته‌های مرتبط

هم خانه از آن اوست هم جامه و نان

ادامه نوشته »

تا عاشق آن روی پریزاد شوی

ادامه نوشته »

روزی که وجودها تولد گیرد

ادامه نوشته »

دی از سر سودای تو من شوریده

ادامه نوشته »

با عشق نشین که گوهر کان تو است

ادامه نوشته »

با توست مراد از چه روی هر سو تو

ادامه نوشته »