تنها بمرو که رهزنان بسیارند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 614

تنها بمرو که رهزنان بسیارند

یک جان داری و خصم جان بسیارند

هر خوبی را جان جهان می خوانی

گولان چو تو در این جهان بسیارند

نوشته‌های مرتبط

آنکس که نظر کند به چشم مستش

ادامه نوشته »

می‌آمد یار مست و تنها تنها

ادامه نوشته »

باز آمدم و برابرت بنشستم

ادامه نوشته »

من یک جانم که صد هزار است تنم

ادامه نوشته »

آن چیز که هست در سبد میدانی

ادامه نوشته »

گر سوزش سینه را به کس می داری

ادامه نوشته »