در راه طلب رسیده‌ای می باید

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 665

در راه طلب رسیده‌ای می باید

دامان ز جهان کشیده‌ای می باید

بی‌چشمی خویش را دوا کن ور نی

عالم همه او است دیده‌ای می باید

نوشته‌های مرتبط

گفتم که به من رسید دردت بمزید

ادامه نوشته »

زاهد بودی ترانه گویت کردم

ادامه نوشته »

مردی یارا که بوی فقر آید از او

ادامه نوشته »

آن کس که از آب و گل نگاری دارد

ادامه نوشته »

گفتم روزی که من به جانم با تو

ادامه نوشته »

در باغ من ار سرو و اگر گلزار است

ادامه نوشته »