زاهد بودی ترانه گویت کردم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1247

زاهد بودی ترانه گویت کردم

خاموش بدی فسانه گویت کردم

اندر عالم نه نام بودت نه نشان

ننشاندمت و نشانه گویت کردم

نوشته‌های مرتبط

ماییم ز عشق یافته مرهم خود

ادامه نوشته »

بر گلشن یارم گذرت بایستی

ادامه نوشته »

این نکته شنو ز بنده ای شمع چگل

ادامه نوشته »

جانا صفت قدم ز ابروت بپرس

ادامه نوشته »

همدست همه دست زنانم کردی

ادامه نوشته »

از آب و گلی نیست بنای چو تویی

ادامه نوشته »