جانا صفت قدم ز ابروت بپرس

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 980

جانا صفت قدم ز ابروت بپرس

آشفتگیم ز زلف هندوت بپرس

حال دلم از دهان تنگت بطلب

بیماری من ز چشم جادوت بپرس

نوشته‌های مرتبط

عاشق که به ناز و ناز کی فرد بود

ادامه نوشته »

ای آنکه چو آفتاب فرداست بیا

ادامه نوشته »

آنجا بنشین که همنشین مردانند

ادامه نوشته »

آن چشم که خون گشت غم او را جفت است

ادامه نوشته »

هجران خواهی طریق عشاقانست

ادامه نوشته »

گوید چونی خوشی و در خنده شود

ادامه نوشته »