ای آنکه چو آفتاب فرداست بیا

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 15

ای آنکه چو آفتاب فرداست بیا

بیرون تو برگ و باغ زرد است بیا

عالم بی‌تو غبار و گرد است بیا

این مجلس عیش بی‌تو سرد است بیا

نوشته‌های مرتبط

هم دل به دلستانت رساند روزی

ادامه نوشته »

دانی شب چیست بشنو ای فرزانه

ادامه نوشته »

روز آمد و غوغای تو در بر دارد

ادامه نوشته »

تا مهر نگار باوفایم بگرفت

ادامه نوشته »

از نیکی تو طبع بداندیش نماند

ادامه نوشته »

هر روز بیاید آن سپهدار سماع

ادامه نوشته »