ما در خلوت به روی خلق ببستیم

معنی بیت‌های شعر

ما در خلوت به روی خلق ببستیم / از همه بازآمدیم و با تو نشستیم

ما در خلوت خود را به روی مردم بستیم، از همه کناره گرفتیم و تنها با تو همنشین شدیم.

هر چه نه پیوند یار بود بریدیم / وآنچه نه پیمان دوست بود شکستیم

هر رابطه‌ای را که با یار و محبوب پیوند نداشت قطع کردیم و هر پیمانی را که با دوست نبود شکستیم.

مردم هشیار از این معامله دورند / شاید اگر عیب ما کنند که مستیم

خردمندان از چنین شیوه‌ای دوری می‌کنند؛ پس اگر ما را سرزنش کنند و دیوانه و مست بخوانند، شاید حق داشته باشند.

مالک خود را همیشه غصه گدازد / ملک پری پیکری شدیم و برستیم

آن‌که مالک و صاحب اختیار خویش باشد، همواره گرفتار اندوه است؛ اما ما مانند فرشته‌ای زیبارو شدیم و از غم و قید خویشتن رهایی یافتیم.

شاکر نعمت به هر طریق که بودیم / داعی دولت به هر مقام که هستیم

در هر حال و به هر صورتی که باشیم، شکرگزار نعمت‌های اوییم و در هر جایگاهی که قرار داشته باشیم، خواهان دوام و افزونی دولت و سعادت او هستیم.

در همه چشمی عزیز و نزد تو خواریم / در همه عالم بلند و پیش تو پستیم

در نظر همه مردم عزیز و گرامی هستیم، اما نزد تو خود را خوار و ناچیز می‌دانیم؛ در سراسر جهان بلندمرتبه‌ایم، ولی در برابر تو فروتن و پستیم.

ای بت صاحب دلان مشاهده بنمای / تا تو ببینیم و خویشتن نپرستیم

ای محبوب دل‌ربای دل‌باختگان، خود را به ما بنما تا تنها تو را ببینیم و به جای پرستش خویشتن، تو را بپرستیم.

دیده نگه داشتیم تا نرود دل / با همه عیاری از کمند نجستیم

چشم خود را از دیدن دیگران نگاه داشتیم تا دل از راه عشق تو منحرف نشود؛ و با وجود همه زیرکی و حیله‌گری، از دام عشق تو نگریختیم.

تا تو اجازت دهی که در قدمم ریز / جان گرامی نهاده بر کف دستیم

جان عزیز خود را بر کف دست نهاده‌ایم و آماده فدا کردن آن در راه تو هستیم، تا زمانی که اجازه دهی آن را در پیشگاهت نثار کنیم.

دوستی آن است سعدیا که بماند / عهد وفا هم بر این قرار که بستیم

ای سعدی، دوستی واقعی آن است که پایدار بماند؛ و ما نیز بر همان پیمان وفایی که بسته‌ایم، استوار خواهیم ماند.