گر به  رخسار چو ماهت صنما می‌نگرم

معنی بیت‌های شعر

گر به رخسار چو ماهت صنما می‌نگرم / به حقیقت اثر لطف خدا می‌نگرم

ای معشوق، هرگاه به چهره‌ی همچون ماهت نگاه می‌کنم، در حقیقت نشانه‌ای از لطف و زیبایی خداوند را می‌بینم.

تا مگر دیده ز روی تو بیابد اثری / هر زمان صد رهت اندر سر و پا می‌نگرم

برای آنکه چشمم از چهره‌ی تو نشانی بیابد، هر لحظه بارها از سر تا پا به تو نگاه می‌کنم.

تو به حال من مسکین به جفا می‌نگری / من به خاک کف پایت به وفا می‌نگرم

تو با ستم و بی‌مهری به حال من بینوا نگاه می‌کنی، اما من با وفاداری و ارادت، حتی به خاک پای تو می‌نگرم.

آفتابی تو و من ذره مسکین ضعیف / تو کجا و من سرگشته کجا می‌نگرم

تو مانند خورشیدی و من ذره‌ای ناچیز و ناتوانم؛ میان مقام تو و حال آشفته‌ی من تفاوتی بسیار است.

سر زلفت ظلمات است و لبت آب حیات / در سواد سر زلفت به خطا می‌نگرم

گیسوی تو مانند تاریکی‌های ژرف و لب تو همچون آب زندگی‌بخش است؛ من در سیاهی گیسویت سرگشته و حیران می‌نگرم.

هندوی چشم مبیناد رخ ترک تو باز / گر به چین سر زلفت به خطا می‌نگرم

چشم سیاه و دل‌باخته‌ام نباید بار دیگر چهره‌ی روشن و زیباروی تو را ببیند، اگر در خم و شکن گیسویت به خطا و از روی حیرت نگاه می‌کنم.

راه عشق تو دراز است ولی سعدی‌وار / می‌روم وز سر حسرت به قفا می‌نگرم

راه عشق تو طولانی و دشوار است، اما همچون سعدی در این راه پیش می‌روم و با حسرت، پیوسته به پشت سر و گذشته می‌نگرم.