ورود / عضویت



عنقا بشد و فرّ هماییش بماند همراه با معنی و تفسیر

عنقا بشد و فرّ هماییش بماند — (همراه با معنی و تفسیر)

عنقا بشد و فرّ هماییش بماند



سعدی-رباعی شماره 80

 

عنقا بشد و فرّ هماییش بماند

زیبنده ی تخت پادشاییش بماند

گر مه بگرفت صبح صادق بدمید

ور شمع برفت روشناییش بماند

 

معنی بیت‌های شعر

عنقا بشد و فرّ هماییش بماند / زیبنده ی تخت پادشاییش بماند

عنقا رفت، اما شکوه و فرّ همایون او باقی ماند و همچنان شایستهٔ تخت پادشاهی بود.

گر مه بگرفت صبح صادق بدمید / ور شمع برفت روشناییش بماند

اگر ماه دچار گرفتگی شود، سرانجام صبح راستین طلوع می‌کند؛ و اگر شمع خاموش شود، روشنایی و اثر آن باقی می‌ماند.

پیام و مفهوم اصلی

پیام اصلی این رباعی آن است که انسان‌ها و مظاهر قدرت و شکوه دنیوی گذرا هستند، اما آثار نیک، نام بلند و روشنایی‌ای که از آنان بر جای می‌ماند، پایدار می‌ماند؛ چنان‌که پس از رفتن عنقا فرّ همای، پس از گرفتگی ماه روشنایی صبح و پس از خاموشی شمع نور آن باقی است.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤