هر وقت که بر من آن پسر میگذرد

سعدی-رباعی شماره 50
هر وقت که بر من آن پسر میگذرد
دانی که ز شوقم چه به سر میگذرد
گو هر سخن تلخ که خواهی فرمای
آخر به دهانِ چون شکر میگذرد
معنی بیتهای شعر
هر وقت که بر من آن پسر میگذرد / دانی که ز شوقم چه به سر میگذرد
هرگاه آن پسر از برابر من میگذرد، میدانی که از شدت شوق و اشتیاق چه حالی بر من میگذرد.
گو هر سخن تلخ که خواهی فرمای / آخر به دهانِ چون شکر میگذرد
هر سخن تلخی را که میخواهی بگو؛ زیرا سرانجام سخن تو از دهانی شیرین و دلنشین بیرون میآید و بر من گوارا میگذرد.
تفسیر کلی
شاعر از دلدادگی عمیق خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که هر بار دیدن او، شوق و هیجانی فراوان در دلش برمیانگیزد. در برابر محبوب، حتی سخنان تلخ نیز برای عاشق دلنشین و پذیرفتنی است. تشبیه دهان معشوق به شکر نشان میدهد که زیبایی و شیرینی حضور او، تلخی کلامش را از میان میبرد. این رباعی تصویری از عشق بیقیدوشرط و شیفتگی کامل عاشق در برابر معشوق ارائه میدهد.



