ورود / عضویت



گر باد ز گل حسن شبابش ببرد همراه با معنی و تفسیر

گر باد ز گل حسن شبابش ببرد — (همراه با معنی و تفسیر)

گر باد ز گل حسن شبابش ببرد



سعدی-رباعی شماره 47

 

گر باد ز گل حسن شبابش ببرد

بلبل نه حریفی ست که خوابش ببرد

گل وقت رسیدن آب عطار ببرد

عطار به وقت رفتن آبش ببرد

 

معنی بیت‌های شعر

گر باد ز گل حسن شبابش ببرد / بلبل نه حریفی ست که خوابش ببرد

اگر باد، زیبایی و طراوت جوانیِ گل را از میان ببرد، بلبل حریفی نیست که خواب و آرامش خود را از دست بدهد.

گل وقت رسیدن آب عطار ببرد / عطار به وقت رفتن آبش ببرد

گل هنگام رسیدن، آبروی عطار را می‌برد و عطار نیز هنگام رفتن، آب و رونق گل را با خود می‌برد.

تفسیر کلی

این رباعی ناپایداری زیبایی و جوانی را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که گذر زمان همچون باد، طراوت گلِ شباب را از میان می‌برد. بلبل که نماد عاشق و شیفته است، در برابر این دگرگونی آرام و قرار ندارد و خواب از چشمش می‌رود. اشاره به عطار نیز بیانگر آن است که درمان و چاره‌جویی در برابر زوال و مرگ همواره کارساز نیست. پیام کلی شعر، دعوت به قدرشناسی از فرصت کوتاه جوانی و زیبایی پیش از فرا رسیدن دوران پژمردگی است.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤