ورود / عضویت



طبیعت گر شگرفی ها نماید همراه با معنی و تفسیر

طبیعت گر شگرفی ها نماید — (همراه با معنی و تفسیر)

طبیعت گر شگرفی ها نماید



ایرج میرزا – مثنوی شماره 23

ستایش صنیع الدوله

طبیعت گر شگرفی ها نماید

شگفتی بر شگفتی ها فزاید

گهی بینی که اندر گلخنی زشت

که هست آکنده از خار و خس و خشت

یکی لاله دمیده سرخ و دلکش

که دیده گردد از دیدار آن خوش

گهی در وادی پر خار و پر سنگ

به خار و سنگ حامل چند فرسنگ

بیابی اتفاقا چشمه ای خُرد

که جان یابد از او چون تشنه ای خورد

گهی بالای کوهی صعب و بی آب

در آن از رستنی ها جمله نایاب

درختی سایه گستر رسته بینی

رَسی در سایه اش راحت نشینی

صنیع الدوله هم در دوره ی ما

یکی بود از شگفتی های دنیا

 

 

 

معنی بیت‌های نخستین

طبیعت گر شگرفی ها نماید / شگفتی بر شگفتی ها فزاید

اگر طبیعت شگفتی‌ای پدید آورد، پیوسته بر شگفتی‌های خود می‌افزاید.

گهی بینی که اندر گلخنی زشت / که هست آکنده از خار و خس و خشت

گاهی می‌بینی که در مکانی زشت و نامطلوب، که از خار و خاشاک و پاره‌های خشت پر شده است،

یکی لاله دمیده سرخ و دلکش / که دیده گردد از دیدار آن خوش

لاله‌ای سرخ و زیبا روییده است که دیدن آن چشم را شاد و خرسند می‌کند.

گهی در وادی پر خار و پر سنگ / به خار و سنگ حامل چند فرسنگ

گاهی در دره‌ای پر از خار و سنگ، پس از پیمودن چند فرسنگ راه دشوار و سنگلاخ،

بیابی اتفاقا چشمه ای خُرد / که جان یابد از او چون تشنه ای خورد

به‌طور اتفاقی چشمه‌ای کوچک می‌یابی که هر تشنه‌ای با نوشیدن آب آن جان تازه می‌گیرد.

گهی بالای کوهی صعب و بی آب / در آن از رستنی ها جمله نایاب

گاهی در بالای کوهی دشوار و بی‌آب، جایی که هیچ گیاهی در آن یافت نمی‌شود،

درختی سایه گستر رسته بینی / رَسی در سایه اش راحت نشینی

درختی سایه‌گستر و روییده می‌بینی و می‌توانی به سایه‌اش بروی و آسوده بنشینی.

صنیع الدوله هم در دوره ی ما / یکی بود از شگفتی های دنیا

صنیع‌الدوله نیز در روزگار ما یکی از شگفتی‌های جهان بود.

معنی بیت‌های پایانی

صنیع الدوله هم در دوره ی مایکی بود از شگفتی های دنیا / صنیع‌الدوله نیز در روزگار ما یکی از شگفتی‌های جهان بود.

صنیع‌الدوله نیز در زمان ما از شگفتی‌های جهان و شخصیتی کم‌نظیر بود.

تفسیر کلی

شاعر با نگاهی هنرمندانه به شگفتی‌های طبیعت، نشان می‌دهد که زیبایی و ارزش می‌توانند در دل زشتی و دشواری نیز پدیدار شوند. روییدن لاله‌ای سرخ و دلکش در میان گلخن و خار و خشت، نمادی از ظهور استعداد و فضیلت در محیطی نامناسب است. همچنین تصویر وادی پرخار و سنگ، بر سختی راه و رنجی که برای رسیدن به مقصد باید تحمل کرد تأکید دارد. این ابیات زمینه‌ای برای ستایش صنیع‌الدوله فراهم می‌کنند و او را همچون پدیده‌ای ارزشمند و درخشان در میان شرایط دشوار معرفی می‌نمایند.

‫«این مطلب با پشتیبانی هوش مصنوعی آماده و پس از ویرایش توسط اعضای تحریریه، در سایت درج شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤