ورود / عضویت



بایگانی‌های وحدت کرمانشاهی - صفحه 3 از 6 - ادبستان شعر پارسی

خیز و رو آور به معراج یقین

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 48 خیز و رو آور به معراج یقین بی براق و رفرف و روح‌الامین نیستی معراج مردان خداست نیست معراج حقیقت غیر از این سرنوشت عاشقان یکسر بلاست عشق شد با درد و با محنت قرین در حقیقت جمع آب و آتش است لاف عشق و آگهی از کفر و … ادامه

دی مغبچه‌ای گفت که ما مظهر یاریم

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 47 دی مغبچه‌ای گفت که ما مظهر یاریم سر تا به قدم آینه ی روی نگاریم ما نقطه ی پرگار وجودیم ولیکن گاهی به میان اندر و گاهی به کناریم ما سرّ انالحق به جهان فاش نمودیم منصورصفت رقص‌کنان بر سر داریم ما بار به سر منزل مقصود رساندیم ای … ادامه

با توسن خیال به هر سو شتافتیم

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 46 با توسن خیال به هر سو شتافتیم از دوست، غیر نام، نشانی نیافتیم دلبر نشسته در دل و ما بی‌خبر از او بیهوده کوه و دشت و بیابان شتافتیم گفتیم ترک صحبت ابنای روزگار مردانه‌وار روی دل از جمله تافتیم معلوم شد که میکده و خانقه یکی‌ست این نکته … ادامه

منّت خدای را که خدا را شناختیم

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 45 منّت خدای را که خدا را شناختیم در ملک دل لوای طرب برفراختیم از جان شدیم بر در دل حلقه‌سان مقیم تا راه و رسم منزل جانان شناختیم راضی ز جان و دل به رضای خدا شدیم با خوب و زشت و نیک و بد خلق ساختیم ای خواجه … ادامه

ما سال‌ها مجاور میخانه بوده‌ایم

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 44 ما سال‌ها مجاور میخانه بوده‌ایم روز و شبان به خاک درش جبهه سوده‌ایم با رخش صبر وادی لا را سپرده‌ایم اندر فضای منزل الّا غنوده‌ایم پا از گلیم کثرت دنیا کشیده‌ایم خود تکیه ما به بالش وحدت نموده‌ایم با صیقل ریاضت از آیینه ی ضمیر گرد خودی و زنگ … ادامه

تا چند سرگران ز مدار جهان شوم

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 43 تا چند سرگران ز مدار جهان شوم تا چند از مدار جهان سرگران شوم در بین ما و دوست به جز خود حجاب نیست آن به که بگذرم ز خود و از میان شوم زندان تن گذارم و این خاکدان دون در اوج عرش یوسف کنعان جان شوم از … ادامه

شکست گر دلت از کس مرنج ای عاقل

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 42 شکست گر دلت از کس مرنج ای عاقل از آنکه خانه ی حق می‌شود شکست چو دل همیشه لازمه ی زندگی‌ست کوشش و کار به دهر بهره ز هستی نمی‌برد کاهل کمال و فضل ز علم است و معرفت ای دوست کسی کمال و فضیلت نخواهد از جاهل درخت … ادامه

آنکه ناید به دلش رحم ز بیماری دل

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 41 آنکه ناید به دلش رحم ز بیماری دل کی به یاد آیدش از حال گرفتاری دل بس که دل بر سر دل ریخته‌ای دل به رهش که تو را نیست دگر راه ز بسیاری دل غیر عنّاب لب و نار رخ و سیب زنخ نکند هیچ علاج دل و … ادامه

شد بر فراز مسند دل باز شاه عشق

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 40 شد بر فراز مسند دل باز شاه عشق یعنی گرفت کشور جان را سپاه عشق جز در فضای سینه ی رندان می‌پرست نتوان زدن به ملک جهان بارگاه عشق شوریدگان عشق برابر نمی‌کنند با صد هزار افسر شاهی کلاه عشق در ملک فقر افسر فخرش به سر نهند هر … ادامه

کردیم عاقبت وطن اندر دیار عشق

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 39 کردیم عاقبت وطن اندر دیار عشق خوردیم آب بیخودی از جویبار عشق مستان عشق را به صبوحی چه حاجت است زیرا که درد سر نرساند خمار عشق سی سال لاف مهر زدم تا سحرگهی وا شد دلم چو گل ز نسیم بهار عشق فارغ شود ز درد سر عقل … ادامه

آنکه هر دم زندم ناوک غم بر دل ریش

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 38 آنکه هر دم زندم ناوک غم بر دل ریش زود باشد که پشیمان شود از کرده ی خویش بشنو این نکته که در مذهب رندان کفر است رندی و عاشقی و آگهی از مذهب و کیش جلوه گاه نظر شاهد غیبند همه کعبه ی زاهد و کوی صنم و … ادامه

زاهد خودپرست کو تا که ز خود رهانمش

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 37 زاهد خودپرست کو تا که ز خود رهانمش درد شراب بیخودی از خم هو چشانمش گر نفسم به او رسد در نفسی به یک نفس تا سر کوی می‌کشان موی‌کشان کشانمش زهدفروش خودنما ترک ریا نمی‌کند هر چه فسون به او دمم هر چه فسانه خوانمش چون ز در … ادامه