آنکه هر دم زندم ناوک غم بر دل ریش

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 38

آنکه هر دم زندم ناوک غم بر دل ریش

زود باشد که پشیمان شود از کرده ی خویش

بشنو این نکته که در مذهب رندان کفر است

رندی و عاشقی و آگهی از مذهب و کیش

جلوه گاه نظر شاهد غیبند همه

کعبه ی زاهد و کوی صنم و دیر کشیش

به نگاهی که کند دیده دل از دست مده

سفر وادی عشق است و خطرها در پیش

دل شد از هجر تو بیمار و نگفتم به طبیب

زانکه بیمار ره عشق ندارد تشویش

از کم و بیش ره عشق میندیش که نیست

عاشقان را به دل اندیشه ی ره از کم و بیش

ای دل این پند حکیمانه شنو از وحدت

خاطری ریش مکن تا نشوی زار و پریش