ورود / عضویت



بایگانی‌های وحدت کرمانشاهی - صفحه 4 از 6 - ادبستان شعر پارسی

هر که آیین حقیقت نشناسد ز مجاز

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 36 هر که آیین حقیقت نشناسد ز مجاز در سراپرده ی رندان نشود محرم راز یا که بیهوده مران نام محبت به زبان یا چو پروانه بسوز از غم و با درد بساز مگذارید قدم بیهده در وادی عشق کاندر این مرحله بسیار نشیب است و فراز آنقدر حلقه زنم … ادامه

مگر شد سینه‌ام شب وادی طور

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 35 مگر شد سینه‌ام شب وادی طور که بر دل تابدم از شش جهت نور گمانم لیلة القدر است امشب که شد چون روز روشن لیل دیجور رموز رندی و اسرار مستی به شیخ شهر گفتن نیست دستور مگو با مرغ شب از نور خورشید نیارد سرمه کس بر دیده … ادامه

دیوانه کرده است مرا عشق روی یار

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 34 دیوانه کرده است مرا عشق روی یار از تن ربوده تاب و توان و ز دل قرار هر ملک دل که لشکر عشقش خراب کرد بیرون کشید عقل و ادب رخت از آن دیار جان‌های پاک بر سر دار فنا شدند تا زین میانه سرّ انا الحق شد آشکار … ادامه

می خور که هر که می نخورد فصل نوبهار

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 33 می خور که هر که می نخورد فصل نوبهار پیوسته خون دل خورد از دست روزگار می در بهار صیقل دل‌های آگه است از دست یار خاصه به آهنگ چنگ و تار در عهد گل ز دست مده جام باده را کاین باشد از حقیقت جمشید یادگار صحن چمن … ادامه

تا زنگ سیه ز آینه ی دل نزداید

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 32 تا زنگ سیه ز آینه ی دل نزداید عکس رخ دلدار در او خوش ننماید در طرف چمن گر نکند جلوه رخ دوست بر برگ گلی این همه بلبل نسراید نور ازلی گر ندمد از رخ لیلی از گردش چشمی دل مجنون نرباید هر کو نکند بندگی پیر خرابات … ادامه

هر که از تن بگذرد جانش دهند

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 31 هر که از تن بگذرد جانش دهند هر که جان درباخت جانانش دهند هر که در سجن ریاضت سر کند یوسف‌آسا مصر عرفانش دهند هر که گردد مبتلای درد هجر از وصال دوست درمانش دهند هر که نفس بت صفت را بشکند در دل آتش گلستانش دهند هر که … ادامه

ترک من از خانه بی‌حجاب برآمد

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 30 ترک من از خانه بی‌حجاب برآمد ماه صفت از دل سحاب برآمد عاقبتم شد وصال دوست میسر دیده ی بختم دگر ز خواب برآمد عشق ندانم چه حالت است که از وی ساحت دریا به اضطراب برآمد لوح چو پذرفت نام عشق، دل و جان در بر گردون به … ادامه

بعد از این خدمت آن سرو روان خواهم کرد

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 29 بعد از این خدمت آن سرو روان خواهم کرد خدمتش از دل و جان در دو جهان خواهم کرد پای بر تخت جم و افسر کی خواهم زد سر فدا در قدم پیر مغان خواهم کرد گرد هر گوشه ی ویرانه به جان خواهم گشت کنج دل مخزن هر … ادامه

پیش تیر نگهش سینه سپر خواهم کرد

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 28 پیش تیر نگهش سینه سپر خواهم کرد بهر ابروی کجش فکر دگر خواهم کرد نکند گر نظری بر دل سودا زده ام ملک دل را ز غمش زیر و زبر خواهم کرد یا که دیوانه صفت گیرم از آن دلبر کام یا که از عشق و جنون صرف نظر … ادامه

خواجه آن روز که از بندگی آزادم کرد

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 27 خواجه آن روز که از بندگی آزادم کرد ساغر می به کفم داد و ز غم شادم کرد خبر از نیک و بد عاشقی ام هیچ نبود چشم مست تو در این مرحله استادم کرد روی شیرین صفتان در نظر آراست مرا ریخت طرح هوس اندر سر و فرهادم … ادامه

دلی که در خم آن زلف تابدار افتاد

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 26 دلی که در خم آن زلف تابدار افتاد چو شبروان سر و کارش به شام تار افتاد هوا عبیر فشان شد مگر گذار صبا به زیر حلقه ی آن زلف مشگبار افتاد به دام زلف تو تنها نه من گرفتارم در این کمند بلا همچو من هزار افتاد دگر … ادامه

چو پوست تخت من است و کلاه پشمین تاج

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 25 چو پوست تخت من است و کلاه پشمین تاج به تخت و تاج کیانی کجا شوم محتاج کلاه فقر بود خود اشاره در معنی به اینکه دور کن از سر هوای افسر و تاج زبان حالت درویش دلق پوش این است که راه میکده باشد مرا بهین منهاج ز … ادامه