ورود / عضویت



بایگانی‌های وحدت کرمانشاهی - صفحه 5 از 6 - ادبستان شعر پارسی

دوشینه سخن از خم آن زلف دوتا رفت

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 24 دوشینه سخن از خم آن زلف دوتا رفت دل بسته ی او گشت و روان از بر ما رفت گویند جدایی نبود سخت ولیکن بر ما ز فراق تو چه گویم که چه‌ها رفت طوفان تنوری که از او مانده اثرها آن خون دلی بود که از دیده ی … ادامه

زاهد نشُسته دست ز تن جانت آرزوست؟

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 23 زاهد نشُسته دست ز تن جانت آرزوست؟ جان را فدا نساخته جانانت آرزوست؟ نازرده پای در طلب از زخم نیش خار سیر گل و صفای گلستانت آرزوست؟ چون کودکان بی‌خبر از راه و رسم عشق روز وصال بی شب هجرانت آرزوست؟ بیرون نکرده دیو طبیعت ز ملک تن اهریمنا، … ادامه

می ناچشیده حالت مستانت آرزوست؟

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 22 می ناچشیده حالت مستانت آرزوست؟ رسوا نگشته حلقه ی زلفانت آرزوست؟ ناورده رو به مقصد و ننهاده پا به راه قرب مقام و قطع بیابانت آرزوست؟ یوسف صفت نگشته به زندان غم اسیر شاهی مصر و ماهی کنعانت آرزوست؟ نگشوده لب دمی به دعا با حضور قلب چون عاشقان … ادامه

محرم راز خدایی دل دیوانه ی ماست

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 21 محرم راز خدایی دل دیوانه ی ماست مخزن گنج نهان سینه ی ویرانه ی ماست مشعل خور که فروزان شده بر صحن سپهر پرتویی از مه رخساره ی جانانه ی ماست باده افروز که خورشید می عقل فروز هر سحر جلوه‌گر از مشرق پیمانه ی ماست برو ای زاده … ادامه

تا سر زلف پریشان تو چین در چین است

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 20 تا سر زلف پریشان تو چین در چین است زیر هر چینی از آن جای دل غمگین است بی مه روی بتان شب همه شب تا به سحر دامن و دیده‌ام از اشک پر از پروین است مکن از عشق بتان منع مرا ای ناصح که مرا عشق بتان … ادامه

مقصد من، خواجه، مولای من است

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 19 مقصد من، خواجه، مولای من است توشه ی من نیز تقوای من است در مناجاتم چو موسی با اله خلوت دل طور سینای من است می روان مرده‌ام را زنده کرد آری آری می مسیحای من است گاهگاهی این رکوع و این سجود کلمینی یا حمیرای من است دامن … ادامه

بر آنکه مرید می و معشوقه و جام است

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 18 بر آنکه مرید می و معشوقه و جام است جز دوست نعیم دو جهان جمله حرام است ترک سر و جان گیر پس آنگاه بیاسای آری سفر عشق همین یک دو سه گام است از اول این بادیه تا کعبه ی مقصود دیدیم و گذشتیم از او چار مقام … ادامه

به کیش اهل حقیقت کسی که درویش است

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 17 به کیش اهل حقیقت کسی که درویش است به یاد روی تو مشغول و فارغ از خویش است ز پوست تخت و کلاه نمد مکن منعم که در دیار فنا تخت و تاج درویش است به تیر غمزه و نازت ز هر کنار بسی به خون تپیده چو من … ادامه

هر دلی کز تو شود غمزده، آن دل شاد است

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 16 هر دلی کز تو شود غمزده، آن دل شاد است هر بنایی که خراب از تو شود آباد است ره به ویرانه ی عشق آر و برو در بربند عقل را خانه ی تعمیر، که بی بنیاد است کمر بندگی عشق نبندد به میان مگر آن بنده که از … ادامه

عشق به یک سو فکند پرده چو از روی ذات

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 15 عشق به یک سو فکند پرده چو از روی ذات شد ز میان غیر ذات جمله ی فعل و صفات هر من و مایی که هست می‌رود اندر میان چون که به آخر رسید سلسله ی ممکنات دست ز هستی بشوی تا شودت روی دوست جلوه گر از شش … ادامه

ز دست عقل به رنجم بیار جام شراب

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 14 ز دست عقل به رنجم بیار جام شراب بنای عقل مگر گردد از شراب خراب برو به کوی خرابات و می‌پرستی کن که این کلید نجات است و آن طریق صواب لطیفه‌های نهانی رسد به گوش دلم ز صوت بربط و آهنگ چنگ و بانگ رباب به یک تجلی … ادامه

بشنو ز ما که تجربه کردیم سال‌ها

وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 13 بشنو ز ما که تجربه کردیم سال‌ها بی‌حاصلی است حاصل این قیل و قال‌ها حالی اگر چه رند خرابات خانه‌ایم لیکن فقیه مدرسه بودیم سال‌ها یعنی به می ز آینه ی دل زدوده‌اند رندان کوی میکده‌ام زنگ نال‌ها از کوهکن نشان و ز مجنون خبر دهند گل‌ها و لاله‌های … ادامه