ورود / عضویت



بایگانی‌های مخفی بدخشی - صفحه 3 از 15 - ادبستان شعر پارسی

بیا که بی تو مرا اشک از کنار گذشت

مخفی بدخشی – مخمس شماره 3 بیا که بی تو مرا اشک از کنار گذشت تمام عمر به یاد تو ای نگار گذشت گل امید نچیدم و نوبهار گذشت شبم به محنت و روزم به انتظار گذشت تمام عمر من آخر بدین قرار گذشت   برفت عمر و نگردد شبی هماغوشم ز بخت شکوه کنم … ادامه

صد دل بود بسته به هر حلقه ی گیسوت

مخفی بدخشی – مخمس شماره 2 مخمس با تضمین غزل شفایی اصفهانی صد دل بود بسته به هر حلقه ی گیسوت جانها همه بسمل شده ی غمزه ی جادوت آهو به ختن منفعل از رایحه ی بوت ” ای خنده زده لعل تو بر حقه ی یاقوت یاقوت لب لعل تو مرجان مرا قوت ” … ادامه

گفتم که نگار من جفاجوست

مخفی بدخشی – مخمس شماره 1 مخمس با تضمین غزل سعدی شیرازی گفتم که نگار من جفاجوست هم صحبت جاهلان بدخوست این شیوه ز دلبران نه نیکوست ” ناگاه درآمد از درم دوست لب خنده کنان چو غنچه در پوست ”   چون خنده ی جانفزاش دیدم حرف از لب شکرش شنیدم از باغ مراد … ادامه

تو ای ادیب سخن سنجی و سخندانی

مخفی بدخشی – غزل شماره 80 پاسخ به خلیلی (1) تو ای ادیب سخن سنجی و سخندانی در این زمانه که غواص بحر عرفانی تو استاد سخن پروران این دوری ز طبع ملک جهان را کنی جهانبانی به سوی اهل سخن لطف تو از آن بیش است که سوی کلبه ی عاجز شدی به مهمانی … ادامه

منقل آتش بود گل در بهار صندلی

مخفی بدخشی – غزل شماره 79 صندلی منقل آتش بود گل در بهار صندلی برف همچون نسترن در شاخسار صندلی چهار مغز و توت و قند و صندلی پسته و جلغوزه را میکن نثار صندلی شوله غوربندی و کچری قرقروت کابلی روز برف و باد هم باشد به کار صندلی غرغر استیشن چون رعد و … ادامه

ای آنکه ز فردا خبرت نیست که هستی

مخفی بدخشی – غزل شماره 78 منزل پر حادثه ای آنکه ز فردا خبرت نیست که هستی مغرور مشو هیچ گر از خود خبرستی باری به تو معلوم شود حال بد و نیک روزی که ازین منزل پر حادثه رستی جز تیغ دو ابروی تو وآن چشم می آلود شمشیرندیده است کسی در کف دستی … ادامه

دوستان با که دهم شرح غم تنهایی 

مخفی بدخشی – غزل شماره 77 کرم تنهایی دوستان با که دهم شرح غم تنهایی عاقبت کرد خرابم الم تنهایی یار همدرد بود زهر غمم را تریاک همه غم سهل بود آه غم تنهایی کردی ای چرخ ز یاران موافق دورم گشتم از جبر تو آخر علم تنهایی لشکر فکر و غم از هر طرف … ادامه

این عالم عبرت نیست جز برق شرر چیزی

مخفی بدخشی – غزل شماره 76 غواص خیال این عالم عبرت نیست جز برق شرر چیزی در مشرب و ماکولش جز خون جگر چیزی در عیش و غم عالم در بیش و کمش هر دم هر چند نظر کردم نامد به نظر چیزی قوت دل دانایان از خون جگر باشد حاصل ز هنر نبود بر … ادامه

ای دیده باز واله و حیران کیستی

مخفی بدخشی – غزل شماره 75 زیب بهار ای دیده باز واله و حیران کیستی ای دل اسیر زلف پریشان کیستی ای سرو قد غنچه لب گلعذار من زیب بهار و زینت بستان کیستی بگشا نظر که مور ضیف توایم ما ای پادشاه حسن سلیمان کیستی ما خون دل خوریم و تو با غیر جام … ادامه

نوروز جهان گشته گل افشان ز شگوفه

مخفی بدخشی – غزل شماره 74 صنعت یزدان نوروز جهان گشته گل افشان ز شگوفه فرش زر و سیم است خیابان ز شگوفه یک عالم شور است جوانان وطن را گویا در و بام است چراغان ز شگوفه مرغان چمن نغمه ی داوود سرایند آورد صبا تخت سلیمان ز شگوفه هر دم به سر سبزه … ادامه

ز جود خوان کرم پر گشاده است شگوفه

مخفی بدخشی – غزل شماره 73 شگوفه ز جود خوان کرم پر گشاده است شگوفه هزار نعمت الوان نهاده است شگوفه اگر به سیر خرامی به پای بوسیت ای گل به صحن باغ و خیابان فتاده است شکوفه بیین به دیده ی عبرت که چشم اگر پوشی ز اوج رو به تنزل نهاده است شگوفه … ادامه

بهار وسبزه و جوش شگوفه

مخفی بدخشی – غزل شماره 72 بی مهری عمر بهار وسبزه و جوش شگوفه شده هر شاخ گلپوش شگوفه همی نالید بلبل زار و میگفت چنین آهسته در گوش شگوفه چو هستی را نمی باشد وفایی هزار افسوس از جوش شگوفه کند تصدیق بر بی مهری عمر زبان حال و خاموش شگوفه ببین در باغ … ادامه