ورود / عضویت



بایگانی‌های مخفی بدخشی - صفحه 4 از 15 - ادبستان شعر پارسی

دلم تا با غم او خو گرفته

مخفی بدخشی – غزل شماره 71 زلف شبرنگ دلم تا با غم او خو گرفته ز خویش و آشنا یکسو گرفته عجب چشم سیاه وحشت آمیز مگر این شیوه از آهو گرفته برون شد تا نگارم از گلستان چمن را غلغل و کوکو گرفته کمر بسته به قتلم چشم مستش به کف شمشیر از ابرو … ادامه

خط آمد بر رخت ای سیمتن آهسته آهسته

مخفی بدخشی – غزل شماره 70 شیرین سخن خط آمد بر رخت ای سیمتن آهسته آهسته برون شد سبزه ات گرد سمن آهسته آهسته ببین ای باغبان گل کرد آن حرفی که دی میگفت نسیم صبح در گوش چمن آهسته آهسته بت نامهربانم  مهربان گردید می ترسم مبادا بشنود چرخ کهن آهسته آهسته به صد … ادامه

چون یار جدا می شود ای دل همه خون شو

مخفی بدخشی – غزل شماره 69 هستی موهوم چون یار جدا می شود ای دل همه خون شو یک قطره ای آخر ز ره  دیده برون شو گردون همه دون پرور و هم سفله نواز است یک چند به اوضاع جهان بنگر و خون شو در بحر رود بحر شود قطره ی ناچیز ای کم … ادامه

ای شوخ جفاپیشه ی بیداد گر من

مخفی بدخشی – غزل شماره 68 کلبه ی تنها ای شوخ جفاپیشه ی بیداد گر من بنگر که ز هجر تو چه آمد به سر من رفتی ز برم ای بت بدمهر و ببردی صبر از دل و هوش از سر و نور از نظر من گویند که از دل گذری هست به دلها خون … ادامه

ای دلبر سنگین دل و سیمین بدن من

مخفی بدخشی – غزل شماره 67 بت شیرین سخن ای دلبر سنگین دل و سیمین بدن من یک لحظه نشین در بر و بشنو سخن من خود را به تو گم کرده  چنانم که ندانم من جان و تو تن یا تو شده جان و تن من مهرت به دلم جای چنان کرده که فردا … ادامه

با نگهی یار من برده دل زار من

مخفی بدخشی – غزل شماره 66 چهره ی گلنار با نگهی یار من برده دل زار من برده دل زار من با نگهی یار من سینه ی افگار من شد هدف تیر او شد هدف تیر او سینه ی افگار من تُرک جفا کار من تَرک جفا کی کند تَرک جفای كی كند تُرک جفا … ادامه

ای هلاک چشم فتانت نه من  صد همچو من

مخفی بدخشی – غزل شماره 65 مجموعه ی دل ای هلاک چشم فتانت نه من  صد همچو من وی خراب لعل خندانت نه من صد همچو من جلوه گر شد تا مه روی تو از زیر نقاب گشته چون آیینه حیرانت نه من  صد همچو من كشتگانت بی عدد دلخستگانت بی حساب جان و دل … ادامه

عمری است که بودم به دل ارمان بدخشان

مخفی بدخشی – غزل شماره 64 ارمان بدخشان عمری است که بودم به دل ارمان بدخشان صد شکر رسیدم به گلستان بدخشان از نسترن و سوری و صد برگ و شقایق فرش است به هر کوه و بیابان بدخشان در آب و هوا سالم و پر میوه ی نغز است بی مثل بود نعمت الوان … ادامه

ز بس که کرده خراب آن دو لعل می نوشم

مخفی بدخشی – غزل شماره 63 خط صفحه ی روی ز بس که کرده خراب آن دو لعل می نوشم نظر به جام شراب ار کنم رود هوشم اگر وصال تو ای حوروش دهد دستم نسیم روضه ی رضوان شود فراموشم بر این امید که قاصد پیامت آرد باز چو طره ی تو ز سر … ادامه

ز عشاق رنجیدنت را بنازم

مخفی بدخشی – غزل شماره 62 گلگشت ز عشاق رنجیدنت را بنازم به اغیار خندیدنت را بنازم به صد قهر از بزم با غیر رفتن به صد ناز پس دیدنت را بنازم به هنگام گلگشت در صحن بستان به تمکین خرامیدنت را بنازم به ایمای چشم و اشارات ابرو ادای سخن گفتنت را بنازم ربودی … ادامه

گفتگوی لب شیرین تو را بنده شوم

مخفی بدخشی – غزل شماره 61 پنجه ی گلچین گفتگوی لب شیرین تو را بنده شوم رسم دل بردن و آیین تو را بنده شوم حلقه ی کاکل پرچین تو را بنده شوم خال و آن عارض نسرین تو را بنده شوم همچو ماهست عرقچین و به شب گیسویت ماه من زیب عرقچین تو را … ادامه

اسیر لعل لب و چشم سرمه سای تو گردم

مخفی بدخشی – غزل شماره 60 طالب رضای تو اسیر لعل لب و چشم سرمه سای تو گردم فدای لطف سخن گفتن و ادای تو گردم کنم فدای تو جانا چو جان خویش بخواهم هزار جان که به هر یک جدا فدای تو گردم اگر به لطف بخوانی و گر به قهر برانی به قیمت … ادامه