ببخشا ای که میر کاروانی
طبیب اصفهانی – غزل شماره 152 ببخشا ای که میر کاروانی به واپس مانده ای بر ره روانی درین گلشن من آن مرغ غریبم که بر شاخی ندارم آشیانی فغان نو به دام افتاده صیدیست به گوشت گر رسد امشب فغانی تو و ای فاخته سروت که ما را بود بس جلوه ی سرو روانی … ادامه



