ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات شمس مغربی - صفحه 11 از 17 - ادبستان شعر پارسی

دلی که با رخ و زلف تو همنشین باشد

شمس مغربی – غزل شماره 80 دلی که با رخ و زلف تو همنشین باشد مجرد از غم و شادی و کفر و دین باشد بود ز کفر و ز اسلام بی خبر آن دل که زلف و روی تواش روز و شب قرین باشد خود ز بهر تفاخر ز خرمن آن کس که خوشه … ادامه

رخت گر چه چو خورشید فلک مشهور می باشد

شمس مغربی – غزل شماره 79 رخت گر چه چو خورشید فلک مشهور می باشد ولی هم در فروغ خویشتن مستور می باشد نقابی نیست رویت را به جز نور رخت دایم نقابی گر بود مهر رخت را نور می باشد به ما نزدیک نزدیک است و از ما دور دور آن رخ که از … ادامه

مرا به فقر و فنا افتخار می باشد

شمس مغربی – غزل شماره 78 مرا به فقر و فنا افتخار می باشد ز نام ملک غنا ننگ و عار می باشد مدام باده ی توحید می خورم زانرو که این شراب مرا خوش گوار می باشد مزاج هر کسی این باده بر نمی تابد ولی مزاج مرا سازگار می باشد میان آنکه تواش … ادامه

اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشد

شمس مغربی – غزل شماره 77 اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشد جمال روی تو را هیچ عز و ناز نباشد ز سوز عاشق بیچاره است ساز جمالت جمال را اگر آن سوز نیست ساز نباشد به پیش ناز تو گر ما نیاوریم نیازی میان عاشق و معشوق امتیاز نباشد به عشق ماست … ادامه

بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شد

شمس مغربی – غزل شماره 76 بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شد بی مهر تو چون ذره هویدا نتوان شد جز از لب تو جام لبالب نتوان خورد جز در رخ تو واله و شیدا نتوان شد تا موج تو ما را نکشد جانب دریا از ساحل خود جانب دریا نتوان شد تا جذبه … ادامه

چون عکس رخ دوست در آیینه عیان شد

شمس مغربی – غزل شماره 75 چون عکس رخ دوست در آیینه عیان شد بر عکس رخ خویش نگارم نگران شد شیرین لب او تا که به گفتار درآمد عالم همه پر ولوله و شور و فغان شد چون عزم تماشای جهان کرد ز خلوت آمد به تماشای جهان جمله جهان شد هر نقش که … ادامه

صبح ظهور دم زد و عالم پدید شد

شمس مغربی – غزل شماره 74 صبح ظهور دم زد و عالم پدید شد مهر رخت ز مشرق آدم پدید شد پوشیده بود روی تو در زیر موی تو چون بازگشت موی تو از هم پدید شد جان جهان که در خم زلف تو شد نهان زلف تو از هر شکن و خم پدید شد … ادامه

آن کس که نهان بود ز ما آمد و ما شد

شمس مغربی – غزل شماره 73 آن کس که نهان بود ز ما آمد و ما شد وآن کس که نه ما بود و شما ما و شما شد سلطان ز سر تخت شهی کرد تنزل با آنکه جز او هیچ شهی نیست گدا شد آن کس که ز فقر و ز غنا هست منزه … ادامه

نهان به صورت اغیار یار پیدا شد

شمس مغربی – غزل شماره 72 نهان به صورت اغیار یار پیدا شد عیان به نقش و نگار آن نگار پیدا شد میان گرد و غبار آن سوار پنهان بود ولی چو گرد نشست، آن سوار پیدا شد جهان خطی است که گردعذار او بدمید خط خوش است که گرد عذار پیدا شد برای بلبل … ادامه

تا که خورشید من از مشرق جان پیدا شد

شمس مغربی – غزل شماره 71 تا که خورشید من از مشرق جان پیدا شد از فروغش همه ذرات جهان پیدا شد تا که از چهره ی خود باز برانداخت نقاب از صفای رخ او کون و مکان پیدا شد بود از کون و مکان نام و نشان ناپیدا تا که از کون و مکان … ادامه

دل از بند من بیدل رها شد

شمس مغربی – غزل شماره 70 دل از بند من بیدل رها شد نمی دانم که را دید و کجا شد مگر کاو دانه خال بتی دید از آن در دام زلفش مبتلا شد هوای دلستانی داشت در سر نمی دانم به عزم آن هوا شد مگر بودش نهانی دلربایی نهان از ما بر آن … ادامه

از جنبش این دریا هر موج که برخیزد

شمس مغربی – غزل شماره 69 از جنبش این دریا هر موج که برخیزد بر وادیی جان آید بر ساحل دل ریزد دل را همه جان سازد، جان را همه دل وانگه جان و دل جانان را با یکدگر آمیزد جان و دل جانان را با یکدگر آن لحظه فرقی نتوان کردن تمیز چو برخیزد … ادامه