رخت گر چه چو خورشید فلک مشهور می باشد

شمس مغربی – غزل شماره 79

رخت گر چه چو خورشید فلک مشهور می باشد

ولی هم در فروغ خویشتن مستور می باشد

نقابی نیست رویت را به جز نور رخت دایم

نقابی گر بود مهر رخت را نور می باشد

به ما نزدیک نزدیک است و از ما دور دور آن رخ

که از افراط نزدیکی به غایت دور می باشد

جهان خورشید او بگرفت و زو زو بی نصیب آن کس

که چون خفاش از خورشید دیدن کور می باشد

به هجر خویشتن باید طلب کردن وصال او

که مردم وصل او دایم ز خود مهجور می باشد

قصور و حور و ولدان را نمی دانم ولی دانم

من آن کس را که ولدان و قصور و حور می باشد

کتاب جامع و فاضل ز ایزد کرده ام حاصل

که رطب و یابس عالم در او مسطور می باشد

در اسراری که می گویم از او دستور می خواهم

مرا در گفتن اسرار از او دستور می باشد

ز جام نرگس مست و لب میگون آن ساقی

روان مغربی گه مست و گه مخمور می باشد