ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 3 از 37 - ادبستان شعر پارسی

ای آنکه رخ چو ماه داری

سنایی غزنوی – غزل شماره 411 ای آنکه رخ چو ماه داری رخساره ی من چو کاه داری آیین دل سمنبران را بر سیم ز سیب جاه داری بر عرصه ی شطرنج خوبی از لطف هزار شاه داری در مجمع خیل خوبرویان چون یوسف پیشگاه داری هر لحظه رهی دگر نمایی برگوی که چند راه … ادامه

روی چو ماه داری زلف سیاه داری

سنایی غزنوی – غزل شماره 410 روی چو ماه داری زلف سیاه داری بر سرو ماه داری بر سر کلاه داری خال تو بوسه خواهد لیکن هم از لب تو هم بوسه جای داری هم بوسه خواه داری زلف تو بر دل من بندی نهاد محکم گفتم که بند دارم گفتا گناه داری یکره بپرس … ادامه

دلم بردی و جان بر کار داری

سنایی غزنوی – غزل شماره 409 دلم بردی و جان بر کار داری تو خود جای دگر بازار داری نباشد عاشقت هرگز چو من کس اگر چه عاشق بسیار داری ز رنج غیرتت بیمار باشم چو تو با دیگران دیدار داری عزیزت خوانم ای جان جهانم از آنست کین چنینم خوار داری کسی کو عاشق … ادامه

زهی پیمان شکن دلبر نکوپیمان به سر بردی

سنایی غزنوی – غزل شماره 408 زهی پیمان شکن دلبر نکوپیمان به سر بردی مرا بستی و رخت دل سوی یار دگر بردی کشیدی در میان کار خلقی را به طراری پس آنگه از میان خود را به چالاکی بدر بردی دلی کز من به صد جان و به صد دستان نبردندی به چشم مست … ادامه

زان خط که تو بر عارض گلنار کشیدی

سنایی غزنوی – غزل شماره 407 زان خط که تو بر عارض گلنار کشیدی ابدال جهان را همه در کار کشیدی بر ماه به پرگار کشیدی خط مشکین دلها همه در نقطه ی پرگار کشیدی هر دل که تو را جست چو دیوانه ی مستی در سلسله ی زلف زره دار کشیدی زنار پرستی مکن … ادامه

تا معتکف راه خرابات نگردی

سنایی غزنوی – غزل شماره 406 تا معتکف راه خرابات نگردی شایسته ی ارباب کرامات نگردی از بند علایق نشود نفس تو آزاد تا بنده ی رندان خرابات نگردی در راه حقیقت نشوی قبله ی احرار تا قدوه ی اصحاب لباسات نگردی تا خدمت رندان نگزینی به دل و جان شایسته ی سکان سماوات نگردی … ادامه

ای راه تو را دلیل دردی

سنایی غزنوی – غزل شماره 405 ای راه تو را دلیل دردی فردی تو و آشنات فردی از دام تو دانه ای و مرغی در جام تو قطره ای و مردی بی روی تو روح چیست بادی با زلف تو شخص کیست گردی خارست همه جهان و آنگه روی تو در آن میانه وردی در … ادامه

صنما آن خط مشکین که فراز آوردی

سنایی غزنوی – غزل شماره 404 صنما آن خط مشکین که فراز آوردی بر گل از غالیه گویی که طراز آوردی گرچه خوبست به گرد رخ تو زلف دراز خط بسی خوبتر از زلف دراز آوردی گر نیازست رهی را به خط خوب تو باز تو رهی را به خط خویش نیاز آوردی قبله ای … ادامه

یار اگر در کار من بیمار ازین به داشتی

سنایی غزنوی – غزل شماره 403 یار اگر در کار من بیمار ازین به داشتی کار این دلخسته را بسیار ازین به داشتی ور دل دیوانه رنگ من نبودی تند و تیز یا بهش تر زین بدی یا یار ازین به داشتی عاشق بیچاره یی بی پرسشست آخر تنم در حق بیمار خود تیمار ازین … ادامه

آن دلبر عیار من ار یار منستی

سنایی غزنوی – غزل شماره 402 آن دلبر عیار من ار یار منستی کوس “لمن الملک” زدن کار منستی گر هیچ کلاهی نهدم از سر تشریف سیاره کنون ریشه ی دستار منستی بر افسر شاهان جهانم بودی فخر کر پاردم مرکبش افسار منستی گر گل دهدی چشم مر از آن رخ چون باغ صحرای فلک … ادامه

دلا تا کی سر گفتار داری

سنایی غزنوی – غزل شماره 401 دلا تا کی سر گفتار داری طریق دیدن و کردار داری ظهور ظاهر احوال خود را ظهور ظاهر اظهار داری اگر مشتاق دلداری و دایم امید دیدن دلدار داری ز دیدارت نپوشیدست دلدار ببین دلدار اگر دیدار داری مسلمان نیستی تا همچو گبران ز هستی بر میان زنار داری … ادامه

اگر در کوی قلاشی مرا یکبار بارستی

سنایی غزنوی – غزل شماره 400 اگر در کوی قلاشی مرا یکبار بارستی مرا بر دل درین عالم همه دشخوار خوارستی ار این ناسازگار ایام با من سازگارستی سر و کارم همیشه با می و ورد و قمارستی اگر نه محنت این نامساعد روزگارستی مرا با زهد و قرایی و مستوری چکارستی اگر در پارسایی … ادامه